Tijdgeest

Je stond recht op het verzorgingskussen, riep ‘KIJ, KIJ!’ en wees naar de lege, witte muur tegenover je. Eerst zag ik niet wat je bedoelde, ik kan traag zijn, maar uiteindelijk tekende het grijze, uitvergrote silhouet van je arm en de friemelende hand zich duidelijk af in het lentelicht. ‘KIJ!’

Lees meer…

Oevers

Ik kwam hier om alles te vergeten, wie ik was, waar ik vandaan kwam en hoe ik zou zijn, maar het heeft me alles gegeven wat ik nodig had: mezelf, je mama en jou. Brussel is de stad van het potentieel. Wie iets zoekt, kan het hier vinden.

Lees meer…