Zee

Dag jongen,

Ik ben vandaag exact één dag ouder dan mijn vader ooit geworden is. Het was een dag waarnaar ik met een gereserveerde angst uitkeek. Zeker in de weken hiervoor, was ik soms erg nerveus en noodlottig. Hoe dichter de dag naderde, hoe kalmer ik werd. Tenminste, dat dacht ik.

Toen ik naar Oostende vertrok, en met mijn gevulde sporttas en rugzak naar het bushokje tjokte, viel me op hoeveel bagage ik bijhad; nochtans ging ik maar één nacht. In m’n hoofd overliep ik de inhoud:

  • 2 paar onderbroeken en kousen
  • 2 nieuwe t-shirts
  • 1 hemdje (grootse plannen, had je mama gevraagd?)
  • 1 Boss-colbert
  • 1 short
  • toiletgerief
  • DSLR met drie lenzen (50mm, 18-55mm en 70-300mm)
  • gsm voor communicatie en gsm voor vertier
  • duikbril
  • 2 zwembroeken en 1 badlaken
  • groot schetsboek
  • klein schetsboek
  • pennenzak met tig potloden en pennen
  • pakketje fineliners
  • 19 tubes Schmincke waterverf
  • 1 penseel, en 1 gescheurde broekspijp als vod
  • 2 boeken (Terug naar Reims / De Wandeling)
  • schrift
  • notitieboekje
  • verrekijker
ecce homo

In mijn bagage zat het gewicht van mijn angst. Ik had ze omgevormd tot vluchtmechanismes, afleiding, bezigheidstherapie. Mijn angst was nu een boel spullen waarvan ik hoopte dat ze mijn identiteit zouden uitmaken. Want dat was waar ik bang voor was: wat als er niets van me overblijft, ééns ik ouder ben dan mijn vader, wanneer ik me niet meer kan/moet/wil/nalaat/vergeet/dwing/… te wentelen in zijn voorbeeld, een voorbeeld waarvan ik maar flarden had opgevangen.

Zesendertig jaar, drie maanden en drie dagen. Zo oud ben ik vandaag. Het voelt alsof ik nog steeds twintig ben, jong in ieder geval. Enerzijds herinner ik me de zwaarte van mijn jeugd, en anderzijds voel ik heel erg hoe licht mijn leven is, hoe ongeleefd ook. Er schuilen nog pakken potentieel, dingen die ik nog moet, kan en zal beleven. Er is tijd. Dat moet mijn vader ook gevoeld hebben? Of niet?

Op de trein miste ik je al. Het was dubbel: aan de ene kant wilde ik alleen zijn, en aan de andere kant was er een kracht die niet alleen de maan rond de aarde doet draaien, maar die mij ook naar jou toe trekt. Die ochtend had ik je omhoog geheven, in je ogen gekeken (die mij dan weer ontweken), had ik je een kus gegeven, gezegd dat ik je graag zag en ik had eraan toegevoegd dat ik je morgen (vandaag dus) terug zou zien. Dat laatste deed ik niet voor jou, maar voor mezelf, als bezwering, een belofte, een self-fulfilling prophecy.

Waarom ging ik naar de zee? Dat vroeg ik me af. Ik heb niets met de zee, dat weet je ondertussen al. Ze is leeg, grijs en produceert een monotone snelweg-klank. Aangekomen in Oostende, liet ik me leiden door de oude, architecturale gevels die de dijk rijk is, en keek ik naar de weinige, verlichte appartementsramen waar iedereen naar een tv zat te staren. Ook zij houden niet van de zee, dacht ik.

Ik had voor mijn geboortedorp kunnen kiezen, of een heuvelachtige plek in Limburg, dichter bij de oergrond, waar ik mijn vader kon passeren, maar ik besliste ietwat onbewust voor de zee. Passeren kon overal, dacht ik, en ik was vooral bezig met het verschil tussen kopiëren en herhalen, dus mocht het anders zijn. Al te lang bewandelde ik platgetreden paden (net zoals deze prachtige metafoor), bezocht ik dezelfde plekken, ging ik op zoek naar een voorgevoeld moment. Deze keer niet. Geen musea, geen straten die ik kende.

Ik deed niet echt iets, die dag. Toch had ik een enorme drang tot documentatie. Ik schreef op wat ik at, wat ik dronk, waar ik zat en wat ik zag. Toen werd ik onwel, ook dat schreef ik op. Met loden armen en trillende handen typte ik de woorden op mijn gsm. Toen ook dat gedaan was, werd ik kalm en moe. Ik sliep sneller dan gepland.

Ik droomde over een tankstation met een glazen lift. Er werden mensen vermoord en ik bleef in die lift, ik leek mensen te willen redden, te behoeden voor de lift, maar het was tevergeefs. Als Freud nog had geleefd, had hij zich in zijn handen gewreven. Ik besteedde er verder weinig aandacht aan, zoiets is al lang achterhaald.

De dag kwam zoals alle andere dagen. De kwijl hing nog koud aan m’n mond, wat ik beschouw als een goede nacht. Ik was nu ouder. Zo simpel was het gegaan. Ik bleek toch een ander persoon dan mijn vader. Fijn.

Vanuit mijn bed schilderde ik de zee. Er was niemand op het strand. De lucht was ijl en de zee was kalm. In de verte hing een rood schip stationair in het midden van het vlak. Wat hebben mensen toch met die zee, vroeg ik me wederom af.

Door het mulle zand stapte ik moeizaam naar de branding. Ik haatte elke stap, maar deed mijn best. Een hond kwam naar me toe, liet zijn bal voor mijn voeten vallen. Ik aaide het beest, zei ‘Dag vriend’, en gooide de bal weer weg. Drie keer na elkaar. Ik wilde hem vragen over de zee, wat ze zo bijzonder maakte, maar kende de juiste woorden niet.

Een rivier is gemakkelijk, bedacht ik me, je vaart mee of je wandelt terug. Het vergt geen moeite, de zee is een gevecht. Ze spuwt je uit, grijpt je mee, ze is doelloos, zonder richting. Ze is open, één groot veld. Er is te veel vrijheid, zag ik toen. Al die tijd had ik me laten meedrijven op een stroom die niet de mijne was. Een stroom die mijn vader had gelegd en ik wist dat ik hier moest uitkomen, aan de zee van het potentieel, mijn potentieel. Ik was bang geweest van die vrijheid, bang van mezelf.

Opnieuw keek ik naar de zee, luisterde naar haar geruis -en nee, ik ben niet plots van de zee gaan houden, maar ik zag iets nieuws, mogelijkheden en misschien, als ik durf, zelfs een toekomst.

liefs,

je papa

2 gedachtes over “Zee

  1. De kalme zee heeft je woelige gedachten rust en een kijk in de toekomst gegeven.
    Er is een mooi gezegde:Als je de scherven in je leven weet op te rapen,kun je er misschien nog een mooie mozaïek van maken.Met de brieven aan je zoon ben je al bezig aan een prachtige mozaïek!!
    Wees blij met wie je bent,je bent uniek en je vader zou mega trots zijn👍

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s