Eerste woorden

Dag jongen,

In het schrift van de kinderopvang: ‘Jullie zoon praat graag en veel! (Babytaal)’. Was het maar babytaal, die begreep ik. Zonder veel moeite, interpreteerde ik een nèh, hèh of raah. Was het niet juist, dan interpreteerde ik binnen de seconde opnieuw. Nu zit je tussen mijn taal en die van baby’s in. De gebruikelijke kèhs worden afgewisseld door herkenbare woorden.

Herodotus beschreef een experiment met twee kinderen die opgevoed worden door een herder. Het was de man verboden om met hen te spreken of eender welk ander contact aan te gaan. Zo wilden ze onderzoeken wat de oudste en oorspronkelijke taal was. Op een dag sprak een kind het woord becos uit, wat oud Frygisch voor ‘brood’ bleek te zijn. Een uitgehongerd kind dat om eten vraagt, het is niet onmogelijk.

Een dergelijk experiment is tegenwoordig ondenkbaar wegens de ethische bezwaren, maar zelfs als die er niet waren, lijkt het me ontzettend moeilijk te achterhalen wat een eerste woord zou zijn.

Ik spreek veel met en tegen jou en soms lijk ik een woord op te vangen, soms ben ik zeker, soms herhaal je klanken, soms lijk je gericht taal te gebruiken om iets te bereiken, maar ik heb niet het gevoel dat ik één woord kan aanduiden als het eerste. Zelfs niet mama of papa. Misschien was bal wel eerder, of kukeleku, woorden die je maanden geleden al sprak.

Wanneer ruimt de interpretatie plaats voor een duidelijk eerste woord?

Toen je grote neef nog een kleine uk was, leerde je meter hem een gebarentaal. Lang voor hij brabbelde, kon hij met gebaren vertellen of hij een appel, borst of water wilde. Het was wonderlijk om te zien. ‘Nog’ was zo een teken dat ik me herinner: één vinger in de lucht en een korte draai, alsof een baby op café een tournée générale bestelde. Maar of hij die taal nu nog kent, moet ik navragen.

Bij jou was ‘nee’ een woord dat goed afgelijnd én gelinkt aan een herkenbare context was, maar de negatie wordt in onze cultuur als nogal negatief bekeken, dus dat vermeld ik liever niet. Zoals men tweeduizend jaar geleden op zoek ging naar de oudste taal, om het zo een illuster cachet te geven, lijkt het eerste woord een voorbode in zich te herbergen. Het zou een voorkeur kunnen verraden. Was het mama of papa? Wil je brood of wijn?

Herodotus

Wanneer ik een nieuw woord leer -en dat gebeurt nog frequent- probeer ik het altijd te verdoezelen. Ik doe alsof zulke woorden al sinds mensenheugenis tot mijn vocabularium behoren. Plots duikt er een kleine schaamte op over de tijd dat ik het woord niet kende, alsof die tijd minderwaardig is.

Misschien is het dat wat jij doet: je taalontwikkeling verdoezelen. Zo val je niet op. Misschien leer jij niet spreken, maar leer ik beter luisteren.

Liefs,

Je papa

Een gedachte over “Eerste woorden

Laat een reactie achter op Jenny Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s