Mwana Kitoko

Dag jongen,

Hij heeft Ottoto gezegd, begon ze. Wanneer ik je ga oppikken geeft een begeleidster een korte opsomming van je dag op de crèche. Deze keer lachte ze zoals iemand die na lang stilzwijgen een geheim verklapt: de lach der wetenden. Ik verkeerde nog in het rijk der onwetenden. Ottoto, zo noemen we hem. Het is zijn naam hier. Hè, Ottoto! Ze streek langs je wang.

Het klonk exotisch, en er zijn wat begeleidsters met Afrikaanse roots, dus ik ging er te snel van uit dat het iets schattigs of moedigs betekende, maar ik was mis.

Het is iets wat X begonnen is. We zeggen het allemaal. Het is zo gegroeid. X is Vlaams en X is al lang ontslagen, maar de naam bleef hangen. Geen Mwana Kitoko, geen extra laag.

Ik mocht nooit genieten van een bijnaam. Het lag allemaal te veel voor de hand.

Alleen in Turkije noemden ze me anders: Ginger. Daar moest je herdoopt worden, alvorens je bij het team hoorde. Çonsu werd Diesel, Mustafa werd Muzzy en Serkan ging door het leven als Leo. Je gewone naam behouden was te beangstigend, te vreemd. Toeristen willen zich thuis voelen op vakantie. Dat ik die van mij zou behouden, was geen optie.

De Engelsen namen me keer op keer apart. Ietwat beduusd vroegen ze of ik wist wat het betekende, ginger. Je voelde aan alles dat ze de uitleg liever niet wilde geven. Het wordt vaak geassocieerd met een spotnaam, zoals Rosse in onze taal. Hoe ik dat kon laten gebeuren, wilde ze weten en ze zeiden dat de naam me onderdrukte, dat ze zo boven mij gingen staan.

Zo heb ik het nooit beschouwd. Het werd een geuzennaam, ik ging ervan houden. Door me een nieuwe naam te geven, namen ze me op in de groep. Ze maakten duidelijk dat ik één van hen was. Ze hadden me eigen gemaakt.

Ottoto is een koosnaam. Ze bedoelen er geen kwaad mee. Toch voelde het heel even als iets indringends en beledigdend. Ik was als die Engelsen. En hoe kon het dat je je koosnaam eerder zei dan je echte naam?

Waar het bij mij echt even stak, was te beseffen dat je niet alleen van mij bent, dat anderen je ook kunnen opnemen in hun leven en dat je het leek goed te keuren door de naam te herhalen. Je eerste niet-familiale relatie. Een mijlpaal.

Nu rest de vraag: moet ik ingrijpen of laten begaan? In feite ben je nog veel te jong voor buitenfamiliale relaties. Toch?

Liefs,

Je Ginger.

Een gedachte over “Mwana Kitoko

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s