Dans

Dag jongen,

We hadden maandagavond het idee om je die nacht geen eten te geven. Eerder toonde je al aan dat je het kan en in de laatste weken leek je dat zelf vergeten te zijn. Twee, drie, vier keer opstaan, een flesje maken, eten. We wilden het anders. Jij niet.

Dinsdagochtend huilde je. Er was koorts, of net niet. Je at niets, wilde niet drinken. Eigenlijk hadden we het hier al moeten weten en eigenlijk wist ik het daar al, maar toch. Ik had een belangrijke dag, vele overleggen met anderen, overleggen die belangrijk leken.

Ik bracht je naar de crèche en stapte de metro op.

Koorts ter onderbreking

Het was een moeilijk afscheid. Je huilt normaal niet als ik je afzet, nu wel. Je stak je armen uit en ik nam je aan. Knuffelde nog een keer. En nog een keer, maar onvoldoende.

Nog geen vijftien minuten nadat ik je had achtergelaten, belde de onverstaanbare begeleidster van je groep me op. 39,5°. Koorts. Ophalen. Nu. Mag medicatie? Voor koorts omlaag? Ja, dat mocht. Ik belde het werk, collega’s, stuurde verontschuldigende mails. Ergens was ik boos. Mijn dag werd omgegooid.

Ik kwam eraan.

Thuis ging de koorts snel liggen, al wilde je nog steeds eten, noch drinken. Niets lukte. spelen, rommelen, prullen, lezen. Alles was een probleem, dus pakte ik je bij me, drukte je dicht tegen me aan. Daar werd het stil, je legde je hoofd op mijn schouder, snikte zachtjes, keek soms op om te controleren of ik je hoorde. Ja.

Ik legde mijn hand op je rug en streelde de ribbels die haast onmerkbaar op en neer deinden. We stonden er minutenlang. Verstild en één.

Coco de Mer

Zaterdag zakte ik af naar het M HKA. Je mama gaf me een museumpass cadeau en die gebruik ik graag.

Aan de kassa vroeg een lichtverveeld meisje of ik ook naar de in situ-voorstelling wilde. Ik vroeg wat dat inhield en ze trok haar schouders op. ‘Een dansvoorstelling. Experimenteel. 15 euro extra.’

Ik bedankte voor de extra en trok de trappen op. Experimentele dans, dacht ik, dat is geen vijftien euro waard.

Het is een kunstvorm die ik nooit heb begrepen. Ze gebruiken een taal die ik niet spreek. Het is me te vluchtig, te ongrijpbaar. Ik heb iets tastbaar nodig.

In de loop der jaren heb ik heel wat relikwieën en parafernalia verzameld. Een coco de mer, schoenen van Sasha Baron Cohen of een wetenschappelijke schedel, een Pre-Columbiaans totembeeldje of een stel insecten, gevangen in een stukje amber dat al miljoenen jaren rondtolde in de oceaan alvorens het bij mij belandde.

Telkens wanneer ik deze dingen ruik, vasthoud, weeg, krijg ik toegang tot een klein stukje van hun geschiedenis en daarmee steel ik hun energie. Iets in mij resoneert heel even, een fractie van een seconde misschien, net lang genoeg. Ik weet dat het zal wederkeren als ik het ritueel herhaal.

Mijn geheugen is te zwak. Het onthoudt slecht emoties. Je mama verweet me meer dan eens een afhankelijkheid van het materiële. De dichter Bert Schierbeek zei het al: ‘Zo vervullen ons de dingen. Ze zeggen, zonder ons zijn jullie niets.’

In de trein naar huis overviel me een zeker onbehagen, alsof ik iets had gemist. Op de website van het M HKA zocht ik meer informatie over het experiment.
De dans was van Anne-Teresa De Keersmaeker, schreven ze, Rosas: The Dark Red Research Project. En:

De dansers vertrekken vanuit de meest basale beweging van het menselijk lichaam: ademen. Het twaalfdelige Opera per flauto van de Italiaanse componist Salvatore Sciarrino vormt met haar bijzondere ademtechnieken het vertrekpunt om de beweging van dans en muziek met elkaar te verbinden.


Wij hadden ervoor gekozen om je die nacht geen flessen te maken. Het leek onbeduidend, maar met dat gebaar hadden we een verbinding verbroken. Iets was kapot gegaan.

Daar dacht ik aan, met jou in mijn armen. Ik had die zaterdag de voorstelling gemist, omdat het te fragiel was, en te vluchtig en nu stonden wij daar, in die lege, stille woonkamer, te hunkeren naar elkaars adem.

We dansten onopgemerkt en oneindig
lang trilden onze lijven.

Bedankt,

Je papa

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s